Ongeveer 150.000 jaar geleden, in de voorlaatste ijstijd, lag er een dik pakket ijs over Drenthe.

Toen het ijs smolt, bleef er een laag keileem en zwerfstenen achter. Het smeltende ijswater

sneed beekdalen in de zandige ondergrond, op sommige plekken tot een diepte van wel 15

meter. De eerder afgezette keileem en potklei verdween hierbij deels. Zo ontstond het beekdalstelsel

van de Drentsche Aa. Tijdens de laatste ijstijd, 100.000-10.000 jaar geleden, was de

grond permanent bevroren en waaide er een koude poolwind. Het landschap werd bedekt met

zand en er ontstonden dekzandruggen en -kopjes en langs de beekdalen rivierduinen.